 |
| |
| |
| Sa Ibang Salita ni Msgr. Noel |
| 24 May 2026 |
| |
|
Presensya. Ang apoy ay sagisag ng presensya ng Diyos. Sa Lumang Tipan, ang haliging apoy ang naging tanda na ang Diyos ay nananatili sa gitna ng mga Israelita habang sila’y naglalakbay sa ilang. Sa Pentekostes naman, ang Espiritu Santo ay bumaba sa mga apostol sa anyo ng mga dilang apoy bilang katiyakan na hindi iiwan ng Diyos ang Kanyang Simbahan.
Hanggang ngayon, kasama natin ang Diyos sa gitna ng magulong lipunan—kahirapan, katiwalian, pagkakawatak-watak, at kawalang-pakialam. Ang Simbahan ay tinatawag na makibahagi sa buhay ng sambayanan, may tapang na manindigan para sa katotohanan, katarungan, at kabutihang panlahat.
Paglilinis. Ang apoy ay hindi lamang nagbibigay-liwanag; ito rin ay naglilinis. Tulad ng ginto na dinadalisay sa apoy, nililinis tayo ng Espiritu Santo sa kasalanan at sa mga ugaling sumisira sa ating pagkatao at lipunan—kasakiman, pagkamakasarili, pananahimik sa mali, at kawalan ng malasakit.
Hinahamon tayo na iwaksi ang makasariling pamumuhay at yakapin ang diwa ni Kristo. Hindi sapat ang pagiging deboto lamang—tayo’y tinatawag sa pagbabagong-buhay at pakikilahok sa pagpapanibago ng lipunan.
Pag-ibig. Ang apoy ay sagisag din ng pag-ibig. Ang Espiritu Santo ang Pag-ibig ng Ama at Anak na nagbibigay sa atin ng kakayahang magmahal tulad ng Diyos—malaya at walang kondisyon.
Ang pag-ibig na ito ay nakikita sa konkretong pagkilos: pagkalinga sa mahihirap, pagtatanggol sa dangal ng tao, pangangalaga sa kalikasan, at pakikiisa sa mga naaapi. Ang apoy ng Espiritu ay hindi dapat manatili sa loob ng simbahan; ito ay dapat magliyab sa ating tahanan, pamayanan, at lipunan.
*Kapistahan ng Pentekostes, Ikalimampu at Huling Araw ng Pagkabuhay |
|
| |
|
|
|
| |
| |
|
| |
|
| |
|
|
